تو قّعوا امرَ صاحبکم صباحاً ومساعاً

فرمایش امام زمان(ع) به شیعیان!

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام دوستان

خوشا به حال کسانی که به فرمایش امام زمانشان گوش جان می دهند و به آن عمل می کنند.

شیخ ابو جعفر رضى اللَّه عنه گوید این توقیع را سعد بن عبد اللَّه – رحمه اللَّه- چنین ثبت کرده است: خداوند هر دوى شما را توفیق طاعت دهد و بر دینش پایدار سازد و به خشنودی هاى خود سعادتمند سازد؛ آنچه نوشته بودید که میثمىّ از احوال مختار و مناظرات و احتجاج او که جانشینى غیر از جعفر بن علىّ نیست و تصدیق کردن او، همه واصل شد و جمیع مطالبى را که اصحابتان از او نقل کرده‏اند، همه را دانستم، من از کورى پس از روشنى و از گمراهى پس از هدایت و رفتار هلاکت بار و فتنه‏ هاى تباه ‏کننده به خدا پناه مى‏برم که او مى‏فرماید: (الم أَ حَسِبَ النَّاسُ أَنْ یُتْرَکُوا أَنْ یَقُولُوا آمَنَّا وَ هُمْ لا یُفْتَنُونَ.) چگونه در فتنه درافتادند و در وادى سرگردانى گام مى‏زنند و به چپ و راست مى‏روند! از دینشان دست برداشته‏ اند و یا آن که شکّ و تردید کرده‏ اند و یا آن که با حقّ عناد و دشمنى مى‏ کنند و یا آن که روایات صادقه و اخبار صحیحه را نمى ‏دانند و یا آن را مى ‏دانند و خود را به فراموشى مى ‏زنند! آیا نمى‏دانند که زمین هیچ گاه از حجّت خدا -که یا ظاهر است و یا نهان- خالى نمى‏ماند. آیا انتظام امامان خود را که پس از پیامبرشان صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم یکى پس از دیگرى آمده ‏اند، نمى‏دانند؛ تا آن که به اراده ی الاهى کار به امام ماضى -یعنى حسن بن علىّ علیهما السّلام- رسید و جانشین پدران بزرگوار خود شد و به حقّ و طریق مستقیم هدایت کرد. او نورى ساطع و شهابى لامع و ماهى فروزان بود. آن گاه خداوند او را به جوار رحمت خود برد و او نیز بر اساس پیمانى که با او بسته شده بود، طابق‏ النّعل بالنّعل به روش پدران بزرگوارش عمل کرد و به جانشینى که بدان سفارش شده بود، وصیّت نمود. جانشینى که خداى تعالى او را تا غایتى به فرمان خویش نهان دارد و بر اساس مشیّتش در قضاى سابق و قدر نافذ جایگاه او را مخفى سازد. ما جایگاه قضاى الاهى هستیم و فضیلت او براى ماست و اگر خداى تعالى منع را از او بردارد و حکمت نهان زیستى را از او زایل سازد، حقّ را به نیکوترین زیور به آنها بنمایاند و با روشن‏ ترین دلیل و آشکارترین نشانه به آنها معرّفى کند و چهره او را ظاهر ساخته و حجّت و دلیلش را اقامه نماید. لیکن بر تقدیرات الاهى نمى ‏توان غلبه نمود و اراده ی او مردود نمى ‏شود و بر توفیق او نمى ‏توان سبقت جست. پس باید پیروى هواى نفس را فرو نهند و همان اصلى را – که بر آن قرار داشتند – اقامه کنند و در باره آن چه که از آنها پوشیده داشته‏اند، به جستجو برنخیزند که گناهکار شوند و کشف ستر خداى تعالى نکنند که پشیمان گردند و بدانند که حقّ با ما و در نزد ماست و هر که غیر ما چنین گوید کذّاب و دروغ زن است و هر که جز ما ادّعاى آن را بنماید، گمراه و منحرف است. پس باید به این مختصر اکتفا کنند و تفسیرش را نخواهند و به این تعریض قناعت نمایند و تصریح آن را نطلبند إن شاء اللَّه. (کمال الدین / ترجمه پهلوان، ج‏۲، ص: ۲۸۴-۲۸۶، ح ۴۳)

التماس دعا



| [ کلمات کلیدی ] : توقیع، الم أَ حَسِبَ النَّاسُ، طابق‏ النّعل بالنّعل، کمال الدین
ن : محمد افتخاری
ت : ۱۳۸٤/٦/٧
 
 
 
محمد بن حسن عسکری (عج) آخرین امام از امامان دوازده گانه شیعیان است. در ١۵ شعبان سال ٢۵۵ هـ.ق در سامرا به دنیا آمد و تنها فرزند امام حسن عسکری (ع)، یازدهمین امام شعیان ما است. مادر آن حضرت نرجس (نرگس) است که گفته اند از نوادگان قیصر روم بوده است. «مهدی» حُجَت، قائم منتظر، خلف صالح، بقیه الله، صاحب زمان، ولی عصر و امام عصر از لقبهای آن حضرت است.